«محمد صدیق منشاوی» در ۳۰ دی‌ماه سال ۱۲۹۸ هجری شمسی مطابق با ۲۰ ژانویه سال ۱۹۲۰ میلادی در شهر منشأ واقع در استان «سوهاج» در منطقه صعید مصر در خانواده‌ای مذهبی پا به عرصه وجود گذارد
در یکی از شب‌های ماه مبارک رمضان، زمانی که این استاد در روستایی از روستاهای مصر، برای خانواده‌ای داغدار در حال تلاوت بود، گروهی از رادیو برای ضبط تلاوت وی به آن محل رفتند و در همان زمان، گروهی دیگر برای ضبط تلاوت پدرش، «صدیق منشاوی» به روستای «العسیرات» در استان سوهاج در خانه «احمد ابورحاب» رفته بودند و این برای اولین بار در تاریخ رادیو بود که رادیو تجهیزات، کارکنان و مهندسان خود را برای ضبط تلاوت یکی از قاریان به جایی می‌فرستاد. اولین تلاوتی که محمد صدیق منشاوی در رادیو مصر انجام داد، تلاوت سوره انفال بود 

مرحوم منشاوی در تلاوت قرآن، لحن را به گونه‌ای به کار می‌برد که هیچ‌گاه بر آیات غالب نمی‌شود و آیات قرآن همیشه در تلاوتش حرف اول را می‌زند، وی به گونه‌ای دستگاه‌ها و مقامات را اجرا می‌کرد که همه آن‌ها را در تلاوتشان به کار می‌گیرند و مقامی را نمی‌توان نام برد که مرحوم منشاوی از آن در ضمن تلاوت استفاده نکرده باشد.

در اواخر دهه ۶۰ میلادی، یکی از موسیقی‌دانان بزرگ به او گفت: ای استاد، تنها صدای تو است که موسیقی را در قرآن، جای می‌دهد، استاد منشاوی نیز به او گفت: ای دوست من! به تحقیق، من موسیقی را از قرآن گرفتم، پس چگونه می‌توانی به قرآن با موسیقی لحن بدهی.
استاد محمد صدیق منشاوی بسیار خوش برخورد و با فقرا و مسکینان مهربان بود، هنگامی که در راهی که به سوی مجلس قرائت یا محفلی که برای این منظور تشکیل شده بود، قدم می‌نهاد، نگاهش از شدت خشوع و حیا، به زمین دوخته شده بود.

محمد صدیق منشاوی در اولین سفر خارجی خود که به دعوت «احمد سوکارنو» در سال ۱۹۵۵ صورت گرفت، همراه با استاد «عبدالباسط محمد عبدالصمد» به اندونزی سفر کرد، در آن‌جا تجلیل و تشویق و علاقه مردم اندونزی به قرآن وی را تحت تأثیر قرار داده بود به طوری که از گریه آنان در طول تلاوت قرآن، این استاد نیز به گریه افتاده بود.
حجاج قدیمی ایرانی محمد صدیق منشاوی را به یاد دارند که در موسم حج در مسجد الحرام قرآن تلاوت می‌کرد و این البته افتخاری نیست که نصیب هرکس شود، این استاد به هیچ کلاس موسیقی نرفت و از هیچ موسیقیدانی نغمه‌ها را فرا نگرفت.

محمد صدیق منشاوی در سال ۱۹۶۶ میلادی به بیماری تصلب شرایین دچار شد و پزشکان او را از تلاش بیش از حد و به خصوص فشار بر حنجره باز داشتند، در سال آخر عمرش تلاوت‌های فوق‌العاده سنگین و از نظر صوتی تلاوت‌های مرتفعی را پیاده می‌کرد و چون بیماری شدت یافت به بیمارستان دولتی انتقال یافت، «عبدالناصر» پادشاه مصر، چون از شدت بیماری این استاد آگاه شد، دستور داد که او را برای معالجه به لندن بفرستند که مرگ او را در برگرفت. روحش شاد و یادش گرامی باد.